Eledim eledim,
Höllük eledim.
Diyordu,
Türkü.
Anne Ülkü
Dinliyordu,
Gözü yaşlı,
Aynalı beşikte
Büyüttüğü
Karataşlı Memedi
Yoktu artık
Gabar 'da
Ne dağlar dağ
Ne taşlar taştı
Gözyaşları yüreğinden taştı
Gabarda kurşunların sesi
Ha vurdu,ha vuruldu
İki kaşın arası
Bir kınalı baştı.
Büyüttüm besledim
Asker eyledim.
Gitti de gelmedi
Diyordu ezgi
İçinden,
Anlamıştım o gün,
Dedi anne.
İlahi sezgi.
O şimdi her türküde oğlunu özlüyor.
Kaç anne
yolunu gözlüyor
Memedin
Acaba
Şimdi
Şu anda
Kaç anne dinliyor
Eledim eledim
Höllük eledim türküsünü.
Memedim,Memedim
Aslan Memedim,
Gittin de,
Gelmedin,diyerek.
Şehit annesi Ülkü bacım
Sofradaydım
Lokmalar bir bir dizildi boğazıma
Bacım,bacım
Mehmet benim de oğlum.
Acın benim de acım...!
ACIN BENİM DE ACIM!
İsmail Uysal Özden Özgür (Antoloji.com şairi )








Logged
